Sevdalinka je bosanska ljubavna pjesma i sve o njoj

Sevdalinka je bosanska,gradska ljubavna pjesma,pri cemu rijec "bosanska"geografski odredjuje autohtonost sevdalinke,rijec "gradska"urbanost,a rijec "ljubavna"sadrzajnu tematiku.
Sevdah nije samo rijec-to je imaginarni ambijent ljepote u cijem nepreglednom prostranstvu duse koje osjecaju,ljudi pronalaze zrna radosti i formirajuci mozaik cine sebi zivot lijepim.
Sevdalinka kao tvorevina narodne duse,jedino je orginalna i kompletna uz saz,koji opet,u rukama dobrog sazlije,pokazuje svoju dusu.
Samo u sevdalinci pracenoj sazom opet ce behar biti behar,sadrvan ce biti sadrvan,aksam,zora,cvijece,sevda h od kojeg veceg jada nema,sve ce biti potpuno nepatvoreno,dobice svoju dimenziju i boju,boju koju ima u prirodi i u zivotu,samo tako ce sevdalinka ostati ono sto jeste,bez opterecenja moderne sminke.

Djevojka je pod djulom zaspala,
djul se kruni,pa djevojku budi.
Djevojka je djulu govorila:
a moj djule ne kruni se na me,
nije meni do cega je tebi!
Vec je meni do moje nevolje,
mlad me prosi,za starog me dase!

Bulbul pjeva okolo Mostara
dodji dragi evo nam behara.
Dodji meni moje zumbul cvijece
tvoja majka karati te nece.
Tvoja majka tebi ruho sprema
da ga ljepseg u Mostaru nema.
Sve od svile kosulje otkane
i duseke djulom pokapane.
Tvoja usta sva od djula rana
tvoja njedra jos ne milovana.

Ima l'jada ko kad aksam pada,
kad mahale fenjere zapale,
kad saz bije u pozne jacije,
kad tanahni drscu sadrvani?
Aman jada kad aksam ovlada,
u minute kad bulbuli sute,
kad bol sanja sred djulova granja,
a dert gusi i suze osusi!
Usne male kad sapcu iz tame,
"Slatko gondje dal jos mislis na me?"
Draga dragog doziva bez daha,
"Aman luce,mrijem od sevdaha"!

Iz kor'jena ruza cvala,ruza rumana
Ruza cvala,Hajra brala,tu je zaspala,
Budilo je mlado momce,mlado Sarajce,
Budilo je mlado momce,mlado poljance,
Ustaj Hajro,ustaj bona,sto si zaspala!
Uvehnu ti ona ruza kom'si nabrala,
Ozeni se onaj drugi kog si gledala!

Moj behare,ko li mi te bere?
Dragog nemam da te za me bere,
Tuga me mori,ne znam sta zborim od jada.
Beru li te moje jaranice,
Jaranice,moje dusmanice?
One su mene,dragome mome omrzle.
Dragi mi ljubi drugaricu moju najbolju!
Al'neka ga,nek'on svoje provodi,
Neka drugoj u asikluk othodi,
Ja plakat'necu neg'trazim srecu za sebe!

Okreni se niz djul-bascu,
Na vrelo kad podjes,
Okreni se,nasmij mi se.
Medna usta,crne oci,
Zumro moja,
Okreni se,pogledaj me.
Ne ljuti se na me,pogledaj me,
Medna usta, crne oci,
Zumro moja.
A sa vrela kad se vratis,
Ja cu Te cekati kraj djuguma,
Da ti ljubim medna usta,
Crne oci,
Zumro moja.